تهور نيز ناتمامى نداشت . و از قرارى كه استماع شده ، انتظام مهام و امور سركار نواب مستطاب خانى عظيم الشانى - محمد زمان خان سپهسالار - به كلى به صوابديد و اختيار عالىشان معظم اليه منوط و مضبوط ، و زمام اختيار كلى و جزئى در قبضه اقتدار معظم اليه مىبود . و در ضابطه هم‌چنين شخصى بود كه : بندگان خان جلالت نشان معظم اليه ، او را قائم‌مقام خود ، و امور سرحد اين ولايت را - كه از امورات معظمه ممالك محروسه مىباشد - به او مفوض داشته ، و الحق در هر باب مراسم كفايت‌انديشى و دولتخواهى معمول مىداشت . و همه اوقات نقوش اخلاص و بندگى و انتفاع و توفير ماليات و مداخل آن سركار عظمت‌مدار بر لوح ضمير خلوصيت تضمير مىنگاشت ، و به دلسوزى و دولتخواهى در جميع امور بندگان خان والاشان معظم اليه بهتر از پدر و برادر مهربان و فرزند قدردان متوجه مىگرديد . هشت ماه و نيم حكومت و از تاريخ ورود به دار الامان كرمان ، تا روزى كه بندگان والانشان خان عظيم الشان محمد زمان خان را به درگاه عرش اشتباه جلب ، و از منصب سپهسالارى خراسان و قندهار عزل ، و به سمت آذربايجان مأمور فرمودند [ b 68 ] و بندگان نايب الشانى را نيز به حضور طلبيده ، عالىجاه صفى قلى خان تركستان اغلى به ايالت سرافراز شد - مدت هشت ماه و نيم امتداد نيابت و اختيار معظم اليه بود . فاما در اين عرض مدت ، به نوعى با عموم اعاظم و اكابر و سركردگان سپاه و جمهور سپاهى و رعيت سلوك نموده بود كه احدى به عزل او راضى نبودند - بلكه از ظهور اين معنى كمال نارضامندى داشتند . و در عرض مدتى كه بندگان معظم اليه زمام اختيار اين ولايت را داشتند امرى كه موجب نقص دولت جاويد قرين ، يا منافى تمناى دولتخواهان و